مدیریت آموزشی

 مدیریت آموزشی  

مديریت از ارکان سازمان و جامعه است و نیاز به مدیریت و رهبری در همه زمینه های فعالیتهای اجتماعی محسوس و حیاتی است. مدیریت آموزشی از بین سایر انواع مدیریت از جایگاه ویژه و حساسی برخوردار است. اگر آموزش و پرورش هر جامعه در راس همه مسائل جامعه باشد، مدیریت آموزشی نیز با همان منطق جایگاه مهم در توسعه جامعه دارد. امروزه مدیریت و رهبری سازمانها و نهادها تا حد زيادی به کارایی و اثر بخشی مدیریت بستگی دارد. بنابراین اگر مدیران آموزشی جامعه از مهارت و دانش کافی برخوردار باشند، بدون تردید نظام آموزشی اثربخشی خواهیم داشت. مدیر و رهبر آموزشی، علاوه بر دانایی و توانایی در زمینه های فنی و انسانی کار خود، باید بتواند وظایف آموزش و پرورش، رهبری و مدیریت آن را در یک زمینه کلی اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی ملاحظه کند. به عبارت دیگر، علاوه بر مهارتهای فنی و انسانی، دارای مهارت ادراکی باشد. مهارت ادراکی به توانایی درک و تشخیص پیچیدگیهای کار سازمان آموزشی، اشاره می کند. دستیابی به چنین مهارتی مستلزم آموزش، تجربه کار و تفکر است.

 

پیامد پاسخگویی به تقاضای روز افزون آموزش و پرورش، گسترش نظام آموزشی به صورت سازمانی عظیم و گسترده است که با تعداد کثیری دانش آموز سر و کار دارد وظایف متعدد و متنوعـــی را انجام می دهد، کارکنان فراوان با دانش و مهارتهـــای گوناگون را به خدمت می گيرد، منابع مادی و مالی عظیمی را مصرف میکند و روی هم رفته اثرات و نتایج دامنه داری به بار می آورد. گردش کار و فعالیتهای چنین تشکلیلاتی بدون تردید، به برنامه ریزی آگاهانه و سازماندهی هوشمندانه نيازمند است و نتیجه بخشی خدمات حساس و خطیر آن مستلزم رهبری و مدیریت اثر بخش است. فراگرد آموزش و پرورش با انسان سر و کار دارد و چون انسان موجودی پیچیده است از این رو نظام آموزشی و کاروزان آن به ایفای دشوارترین و پر مسئولیت ترین وظایف اجتماعی اشتغال دارند. در هر نظام آموزشی سنجیده و عقلانی که دارای هدفهای روشن و برنامه ی مشخصی است، ایفای وظایف و  فعالیتهای آموزشی و رهبری آنها باید به افراد شایسته و صاحب صلاحیت سپرده شود. بنا براین منظور از مدیران آموزشی، کسانی اند که در تصمیم گیریهای آموزشی و پرورشی نقش دارند و رفتار و عمل آنان جریان آموزش و پرورش را مستقیماً تحت تأثیر قرار می دهد. از این رو، به ویژه روسای آموزش و پرورش، معاونان و کارشناسان آموزشی، مدیران مدارس، راهنمایان آموزشی، مربیان پرورشی و معلمان را در زمره مدیران آموزشی تلقی می کنیم.

 

تعــــاريف مديـــــــريت آموزشـــــی

مديـــريت در مفهوم کلـــی و عام آن به شکلها و با ديدگاههـــای متفاوت تعريف شده است از جملــــه:

۱- مدیریت به وجود آوردن و حفظ کردن محيطی است که در آن افراد بتوانند در جهت برآوردن هدفهای معینی به طور موثر و کار آمد فعاليت کنند.

۲- مدیریت فرایند برنامه ریزی، سازماندهی، هدایت و کنترل کوششهای اعضای سازمان و استفاده از تمام منابع سازمان برای دستیابی به اهداف معین سازمانی است.

۳- هماهنگی همه منابع از طریق فراگردهای برنامه ریزی و کنترل عملیات سازمان به طوری که هدفها را بتوان به طور موثر و صرفه جویانه حاصل نمود.

۴- کارکردن با افراد به وسیله افراد و گروهها برای تحقق هدفهای سازمانی.

۵- راهنمایــــی، کنترل و اداره امور مربوط به جریان تعلیـــم و تربیت در سازمانهای تربیتــــی.

بررسی رابطه بین یادگیری سازمانی و بکارگیری فناوری­های

 

بررسی رابطه بین یادگیری سازمانی و بکارگیری فناوری­های

ارتباطات و اطلاعات (ICT) در دانشگاه آزاد اسلامی

واحد گرمسار در سال تحصیلی 87–86

 

 

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین یادگیری سازمانی و بکارگیری فناوری­های ارتباطات و اطلاعات (ICT) در دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار در سال تحصیلی 87–86 انجام شده است. روش پژوهش از نظر شیوه گردآوری اطلاعات توصیفی (پیمایشی) و از نظر هدف کاربردی بوده است. جامعه آماری پژوهش را کلیه اعضای هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار به تعداد  (N=137)تشکیل داده­اند. حجم نمونه مطابق با جدول «گرجسی و مورگان» (n=100) نفر برآورد گردیده است که این تعداد به شیوه تصادفی ساده از جامعه آماری انتخاب شده است. برای جمع­آوری داده­ها، از دو پرسشنامه محقق ساخته بسته پاسخ استفاده شده است. روایی هر دو پرسشنامه با نظر خواهی از متخصصان ذیربط مورد تایید قرار گرفت. پایایی آنها نیز در یک مطالعه مقدماتی که بر روی یک گروه 30 نفره انجام شد، از طریق آلفای کرونباخ برابر 0.83 و 0.81 محاسبه گردیده است. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها، از روشهای آمار توصیفی و آمار استنباطی همچون آزمون­های خی دو، همبستگی اسپیرمن و رگرسیون چندگانه استفاده شده است. نتایج بدست آمده نشان داد که با اطمینان 95% بین یادگیری سازمانی و بکارگیری فناوری­های ارتباطات و اطلاعات (ICT) در دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار رابطه معناداری وجود دارد. همچنین بین دو متغیر، همبستگی مستقیم و مثبت وجود دارد. نتایج حاصل از رگرسیون چندگانه نیز نشان داد که از بین مولفه­های متغیر مستقل (یادگیری سازمانی) مولفه مدل­های ذهنی به مراتب سهم بیشتری در مقایسه با سایر مولفه­ها در پیشگویی متغییر وابسته  (ICT)دارد.

 

کلید واژه ها: یادگیری سازمانی، مهارت فردی، مدل­های ذهنی، آرمان مشترک، یادگیری تیمی، تفکر سیستمی، فناوری­های ارتباطات و اطلاعات.

 

منبع: فصلنامه رهیافتی نو در مدیریت آموزشی شیراز. زمستان 1387.

 

ادامه نوشته

سواد رسانه ای

 

 پژوهش حاضر به منظور بررسی وضعیت سواد رسانه­ای دانشجویان در عصر جهانی شدن انجام شده است. روش تحقیق از نظر شیوه گردآوری اطلاعات توصیفی (پیمایشی) و از نظر هدف کاربردی بوده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان سال آخر دانشکده روانشناسی و علوم اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی به تعداد (N=4144) نفر بوده است. حجم نمونه مطابق با جدول «گرجسی و مورگان» (n=352) نفر برآورد گردید که این تعداد به شیوه تصادفی ساده از جامعه آماری انتخاب شده است. ابزار گردآوری داده­ها، پرسشنامه­ای محقق ساخته مشتمل بر 25 گویه‌ در مقياس هفت درجه­ای بوده است. روایی پرسشنامه با اخذ نظرات چند تن از اساتید باتجربه و صاحب­نظر بدست آمد. برای محاسبه پایایی آن نیز تعداد 40 پرسشنامه بین جامعه آماری توزیع و با استفاده از آلفای کرونباخ، ضریب 0.94 برآورد گردیده است. داده­های گردآوری شده در دو سطح توصیفی و استنباطی همچون آزمون تی تک نمونه­ای، آزمون تی برای دوگروه مستقل، آزمون لون و آزمون تحلیل واریانس از طریق نرم­افزار آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج بدست آمده نشان داد که وضعیت سواد رسانه­ای دانشجویان در سطح ضعیفی قرار دارد. به­طوری­که آموزش­های دانشگاهی نیز تاثیری در ایجاد سواد رسانه­ای در بین دانشجویان نداشته است. همچنین بین نظرات نمونه­های مورد مطالعه در مورد میزان آگاهی از سواد رسانه­ای از نظر جنسیت، وضعیت شغلی، وضعیت تاهل و سن تفاوت معناداری مشاهده نشده است.